• The Codex Cultus Concept

Στίγματα, οι πληγές του Ιησού


Ένα από τα πιο σπάνια και ανησυχητικά θρησκευτικά παραφυσικά φαινόμενα είναι τα στίγματα ή αλλιώς η εμφάνιση στο σώμα των πληγών του Χριστού από τη σταύρωση.

Αυτές οι πληγές μπορεί να είναι από φαινομενική ψυχοσωματική αίσθηση της πληγής και του πόνου που προκαλείται, χωρίς όμως ορατή πληγή στο δέρμα, μέχρι κανονικές, ανεξήγητες πληγές, που ματώνουν και προκαλούν υπερβολικό πόνο στον στιγματικό.


Κατά καιρούς δίνονται διάφορες ερμηνείες για το φαινόμενο των στιγμάτων. Άλλοι μιλούν για θαύμα που προκύπτει από μία υπερβάλλουσα θρησκευτικότητα, άλλοι για καλοστημένη απάτη και άλλοι για ψυχαναγκαστικά φαινόμενα του μυαλού.

Όπως και να έχει, οι παρακάτω άνθρωποι θεωρούν τους εαυτούς τους στιγματικούς. Πεπεισμένοι ότι βίωσαν το πόνο του Ιησού και ότι επελέγησαν για τον σκοπό αυτό, αφιέρωσαν τη ζωή τους υπέρ των αδυνάτων.

Στον 20ο αιώνα έζησε ένας από τους πιο διάσημους στιγματικούς, ο Ιταλός Πατέρας Πίος, που έφερε για δεκαετίες στο σώμα του τις πληγές και ανακηρύχτηκε άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Ο Άγιος Πίος είχε κυριευτεί από παραφυσικά φαινόμενα από τότε που ήταν παιδί. Όταν ήταν νέος, ισχυριζόταν πως μπορούσε να δει τον Ιησού και την Παρθένο Μαρία, ενώ πίστευε πως όλοι μπορούσαν να τους δουν.

Το φαινόμενο αυτό συνεχίστηκε και κατά την εφηβεία, μέχρι που τελικά αποφάσισε να γίνει καπουτσίνος μοναχός. Την εποχή που ήταν δόκιμος ακόμα και όσο περίμενε να γίνει καπουτσίνος, τα παραφυσικά φαινόμεναπου βίωνε φαίνεται πως πήραν ακόμα πιο σκοτεινές διαστάσεις, ενώ έγιναν ισχυρότερα.

Το 1911 αναφέρει για πρώτη φορά την εμφάνιση των στιγμάτων, χαρακτηρίζοντάς τα σε μία επιστολή του ως κόκκινα σημάδια στα χέρια και τα πόδια που του προκαλούσαν εντονότατο πόνο. Οι πληγές τελικά έγιναν ορατές, ματώνοντας πολλές φορές, ενώ συνέχισαν να υπάρχουν μέχρι και το θάνατό του. Συχνά προσεύχονταν να εξαφανιστούν οι πληγές αλλά όχι και ο πόνος και αυτό γιατί ντρεπόταν για τα σημάδια που είχε στο σώμα του.


Αξίζει να σημειωθεί πως τελικά οι πληγές δεν εξαφανίστηκαν ποτέ εντελώς, ενώ είναι γνωστό πως προσπαθούσε να τις κρύβει όσο γίνεται πιο πολύ. Υποστήριξε πως ο διάβολος συνέχισε να του παρουσιάζεται, πότε με τη μορφή μίας γυμνής χορεύτριας, πότε με τη μορφή του Πάπα Πίου του 10ου , του Άγιου Φραγκίσκου, ακόμα και με την σκανδαλώδη μορφή της Παρθένου Μαρίας.


Μάλιστα ο ίδιος έλεγε ότι έχανε τόσο αίμα που αντιστοιχούσε σε μία κούπα τη μέρα. Ο ιστορικός Sergio Luzzatto τον αμφισβήτησε υποστηρίζοντας ότι δεν επρόκειτο για κάποιο θαύμα αλλά για πληγές που δημιουργούσε ο ίδιος ο Πατέρας Πίος στον εαυτό του με οξύ.

Η πεποίθησή του περί απάτης στηριζόταν στο ότι είχε βρει έγγραφα στο Βατικανό ανάμεσα στα οποία ήταν και η παραγγελία μεγάλης ποσότητας από συγκεκριμένο οξύ. Ο Πατέρας Πίος προσευχόταν κάθε μέρα για να εξαφανιστούν τα σημάδια, όχι όμως και ο πόνος. Ωστόσο, τα σημάδια δεν εξαφανίστηκαν, αντιθέτως υπήρχαν στο σώμα του μέχρι και την ημέρα που πέθανε το 1968. Το 2002 ανακηρύχτηκε άγιος από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Τις τελευταίες δύο χιλιετίες έχουν καταγραφεί περίπου 300 περιπτώσεις στιγματικών. Ο πρώτος ήταν ο Άγιος Παύλος, ο οποίος αναφέρει το γεγονός σε μία επιστολή του προς του Γαλάτες.

Ο Φραγκίσκος της Ασίζης (1182 – 3 Οκτωβρίου 1226)


είναι άγιος της Καθολικής εκκλησίας, ιδρυτής του Τάγματος των Φραγκισκανών. Κατά τη διάρκεια μιας αρρώστιας του είδε δύο όνειρα κι έτσι πήρε την απόφαση να αφιερωθεί στη φιλανθρωπία. Κήρυξε την ισότητα, την ειρήνη, την περιφρόνηση του πλούτου και την αγάπη προς όλα τα δημιουργήματα του Θεού. Κυκλοφορούσε ντυμένος με ένα χιτώνα, δεμένο στη μέση με ένα σκοινί.

Για τρία χρόνια αποσύρθηκε στην ησυχία της ασκητικής ζωής. Στις 14 του Σεπτέμβρη του 1224, την ημέρα της γιορτής της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού είδε ένα όραμα: την εικόνα του σταυρωμένου Χριστού να κατεβαίνει από τον ουρανό. Όταν το όραμα έσβησε, εμφάνισε πάνω στο σώμα του τα στίγματα των πληγών του Ιησού από τα καρφιά του σταυρού και το τρύπημα της λόγχης. Ανακηρύχτηκε άγιος το 1228 και η μνήμη του τιμάται στις 4 Οκτωβρίου.

Πολλές είναι οι ερμηνείες που έχουν δοθεί κατά καιρούς για το φαινόμενο των στιγμάτων, αποδίδοντάς τα από απάτες μέχρι και σε ψυχαναγκαστικά φαινόμενα του μυαλού. Οι στιγματικοί είναι συνήθως καθολικοί, εντούτοις ο ινδουιστής Chaitanya Mahaprabu (1486-1534) ανέφερε πως άρχισε ξαφνικά να αιμορραγεί σε διάφορα σημεία του σώματός του.

Συχνά, οι στιγματικοί ακολουθούν μία πρακτική που λέγεται ηλιοθέαση. Πρόκειται για την επιβίωση χωρίς τροφή και νερό, πέραν της καθημερινής Θείας Κοινωνίας, για μακροχρόνιες και ασύλληπτες, για τον κοινό ανθρώπινο νου, περιόδους. Η πρακτική αυτή σημειώθηκε για πρώτη φορά από τον Πατέρα Πιο, ο οποίος απείχε από την τροφή και την πόση για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ σταμάτησε και να κοιμάται.

Το φαινόμενο ήταν ακόμα πιο έντονο στη στιγματική Therese Neumann.


Ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς στον αχυρώνα του θείου της, την άφησε σχεδόν παράλυτη. Από εκείνη τη μέρα η Therese Neumann είχε διάφορες αναποδιές ενώ έχασε και το φως της. Έτσι αποφάσισε να στραφεί στο Θεό. Εκείνος, όπως υποστήριζε η ίδια, εισάκουσε τις προσευχές της κι έτσι μία ωραία πρωία μπορούσε και πάλι να βλέπει ενώ είδε ένα όραμα ότι θα περπατήσει ξανά.Το 1926 ήταν η πρώτη φορά που έκαναν την εμφάνισή τους και τα στίγματα αλλά αρχικά δεν μίλησε σε κανέναν για αυτά από φόβο. Τα επόμενα χρόνια οι πληγές χειροτέρευαν και τα οράματα γίνονταν πιο έντονα. Μάλιστα λέγεται πως δεν έτρωγε τίποτα άλλο παρά μόνο τη Θεία Κοινωνία για 40 χρόνια από το 1922 μέχρι και το 1962 όπου και πέθανε. Λέγεται, επίσης, πως δεν ήπιε νερό για μία μεγάλη χρονική περίοδο, ενώ περιέργως δεν εμφάνισε καμία ασθένεια. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι τα μέρη του σώματος, όπου εμφανίζονται στα στίγματα, διαφέρουν σε σημαντικό βαθμό.

Κάποιες φορές εμφανίζονται στον καρπό ή απευθείας στις παλάμες, ενώ η πληγή από την λόγχη διαφέρει από στιγματικό σε στιγματικό, ανάλογα με την πλευρά του σώματος που εμφανίζεται.

Το περίεργο φαινόμενο των στιγμάτων θα περίμενε κανείς να το συναντήσει σε ένα μεσαιωνικό κείμενο και όχι στην σύγχρονη εποχή. Εντούτοις, φαίνεται πως αυτό δεν ισχύει.

Η γυναίκα που ζήτησε από το Θεό να της αποδείξει την ύπαρξή του

Τα χέρια της Ethel Chapman άρχισαν ξαφνικά να αιμορραγούν την Μεγάλη Παρασκευή και όσοι έγιναν μάρτυρες του φαινομένου είπαν ότι δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να τα έχει προκαλέσει η ίδια. Η Chapman ήταν παράλυτη από τη μέση και κάτω ενώ λόγω ενός προβλήματος υγείας ήταν ανήμπορη να κρατήσει τίποτα με τα χέρια της. Η ίδια μίλησε για τα οράματά της σε μια συνέντευξή της στο BBC το 1973

«Θυμάμαι μία μέρα να λέω “Θεέ μου δείξει μου με κάποιο τρόπο ότι υπάρχεις”. Τότε αισθάνθηκα σαν να ανεβαίνω στο σταυρό. Αισθάνθηκα πόνο στα χέρια και στα πόδια. Ένιωσα όλη την αγωνία και όλο τον πόνο που βίωσε ο Χριστός κατά τη Σταύρωση». Μετά από αυτό το περιστατικό η Chapman αφιέρωσε τη ζωή της σε όσους ζητούσαν τη βοήθειά της.

Παραμένει ένα ανεξήγητο φαινόμενο, ενώ οι στιγματικοί είναι εξαιρετικά σπάνιοι.

Τα στίγματα παραμένουν ένα από τα πιο περίεργα και πιο τρομακτικά φαινόμενα που έχουν σημειωθεί ποτέ στα χρονικά των παραφυσικών φαινομένων.

Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα από μια γυναίκα που εμφανίζει τα Στίγματα του Χριστού κατά τις ημέρες του Πάσχα.


#φιλοσοφία #πίστη #δαίμονες #θρησκεία #μυθολογία #επιστήμη #ιστορία #άγγελοι #Παραφυσικό #Σημασία #Παράδοση

about us

Η ομάδα της Codex έχει έδρα την Αθήνα  και συνεργάζεται με την E.P.A.S. (Εuropean Paranormal Activity Society) καθώς και με τον Ε.Ο.Ε (Ερευνητικό Οργανισμό Ελλήνων)

The team has its base in Athens Greece and is member of the E.P.A.S.(European Paranormal Activity Society) and the greek E.O.E (Researching Organization of Greece).

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now